Wydział Duszpasterstwa Rodzin

Archidiecezji Krakowskiej

  • Obudźcie się! Ratujcie życie! Wszak tu chodzi o życie Narodu (...) Uczcie się obyczajów ludzkich, betlejemskich, nie herodowych. Szanujcie życie.

    Sługa Boży ks. kard. Stefan Wyszyński

 

 

U początku wspólnoty były grupy modlących się wspólnie ludzi. Grup przybywało. By łączył je ten sam charyzmat potrzebna była wspólna nazwa. Kilku członków zaczęło modlić się w tej intencji. Szczegóły tych poszukiwań wydają się tak zadziwiające i pouczające, że warto o nich wspomnieć szerzej.

Początek marca 1973 roku. Jedna z "poszukujących" zostaje zasypana różnymi fragmentami z Biblii wyrecytowanymi przez jedną z nowych członkiń grupy. Wśród fragmentów szczególnie uderzał ten z proroka Izajasza: "Pan sam da wam znak: oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel." Gdy uradowana spotyka krótko potem znajomą siostrę zakonną i chce podzielić się z nią przeczuciem znalezionej nazwy ta ubiega ją mówiąc jedno słowo - Emmanuel. Martine z kolei wielokrotnie w prywatnej lekturze trafia "przypadkiem" na zdanie z Ewangelii wg Mateusza: "Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy Bóg z nami." Również w tym czasie Pierre Goursat poruszony jest tym samym cytatem mówiąc: "Emmanuel, to Bóg który jest zawsze z nami." Żeby tego było za mało jeden z nowych członków grupy dziękując za nawrócenie komponuje wiersz, któremu daje tytuł ... - "Emmanuel". Bóg sam zatroszczył się o imię dla tworzącej się wspólnoty. Wszyscy zaś członkowie nazwę przyjęli z wielkim entuzjazmem.

25 lat po wydarzeniu przyjęcia imienia, moderator Wspólnoty Emmanuel Gerald Arbola mówił: «„Bóg z nami”, nie oznacza, że „tylko z nami”. Imię Emmanuel zobowiązuje do bycia „Emmanuelem” dla innych. „Emmanuel” nie przyszedł do małej, wybranej grupy, ale na cały świat. Nie można uciec od świata, bo wtedy nie byłby w nim obecny Emmanuel. W imieniu tym jest zawarte wezwanie do ewangelizacji».


 

Charyzmat

Adoracja, współczucie i ewangelizacja – to charyzmat Wspólnoty „Emmanuel”.

Wspólnota Emmanuel, składa się ze świeckich i duchownych, którzy zobowiązują się żyć w duchu wspólnego charyzmatu "Emmanuel-Bóg z nami". Trójmianem tego charyzmatu są słowa: "Adorować"(szczególnie Jezusa Eucharystycznego), "Współczuć"(razem z Bogiem i cierpiącymi braćmi) oraz "Ewangelizować"(przez prasę, książki, ewangelizacje szkolne, uliczne i parafialne, prowadzenie szkół ewangelizacji).

Emmanuel jest przede wszystkim "wspólnotą adorujących". "Adorować" jest pierwszym wezwaniem i zaproszeniem. Angażując się we Wspólnotę każdy jej członek zobowiązuje się do przynajmniej jednej godziny dziennie milczącej adoracji (Najświętszego Sakramentu jeśli tylko możliwe). Adoracja pomaga zaczerpnąć z Serca Jezusowego Jego najgłębsze "uczucia" - współczucie i płonący zapał do ewangelizacji.


Założyciele wspólnoty

Założyciel: Pierre Goursat, człowiek świecki, krytyk filmowy, urodzony w Paryżu, 15 sierpnia 1914 r., w święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Zmarł w Paryżu, 25 marca 1991 r., w święto Zwiastowania. Współzałożycielka: Martine Laffitte-Catta, mężatka, matka trojga dzieci. Urodzona w 1942 r. Były ordynator szpitala w Paryżu.

Proces kanonizacyjny Piotra Goursat, został uroczyście i oficjalnie otwarty w Paryżu dnia 7 stycznia 2010 r.


 

Historia powstania

W lutym 1972 roku, podczas rekolekcji weekendowych w Troussures, prowadzonych przez ojca Caffarela, Pierre Goursat, mężczyzna wówczas pięćdziesięcioośmioletni, właściciel hotelu, krytyk sztuki i sekretarz w katolickim stowarzyszeniu filmowym, oraz Martine Laffitte, młody lekarz internista, usłyszeli świadectwo małżeństwa Brigitte i Xaviera Le Pichon, którzy właśnie wrócili ze Stanów Zjednoczonych, gdzie zetknęli się z katolickim ruchem Odnowy w Duchu Świętym.

Pierre Goursat i Martine Laffitte rozeznają powołanie do wspólnej modlitwy i głoszenia Ewangelii. Z pokorą powierzają się Bogu i Jego nieprzewidzianym wyrokom. Założona przez nich grupa modlitewna w dzień Zesłania Ducha Świętego w roku 1972 liczyła pięć osób. Rok później jest ich już pięćset. Uczestnicy tych rosnących w liczbę, lecz zachowujących głęboką jedność grup modlitewnych, mężczyźni i kobiety, podejmują wspólnie coraz poważniejsze zaangażowania w zakresie modlitwy, posługi i ewangelizacji. Spotykają się regularnie, niemal codziennie, aby coraz pełniej żyć swoim powołaniem.
Pierre Goursat i Martine Laffitte spotykają dominikanina, ojca Alberta-Marie de Monléon (obecnego biskupa Meaux), który otacza opieką młodą Wspólnotę. Z każdym dniem Wspólnota rozwija swoje charyzmaty uwielbienia i radości, pogłębia rozumienie liturgii, wzrasta w umiłowaniu prawdy i we wzajemnej miłości, zachowując przy tym naturalny, świecki tryb życia, zgodnie z wolą założyciela, tak, aby móc żyć w świecie nie należąc do świata (por. J 17, 14 – 18).

Wielką zasługą Pierre'a Goursat jest zakorzenienie Wspólnoty Emmanuel w Kościele Katolickim. Czynił to świadomie od samego początku.  Wiedział, że aby zanurzyć życie wspólnotowe i apostolskie w samym życiu Kościoła, trzeba powierzyć się Duchowi Świętemu, podążać za słowem Bożym, oddawać się wstawiennictwu Matki Bożej, umiłować sakramenty święte i liturgię. Ta głęboka intuicja została potem zapisana we Wprowadzeniu do Statutów. Kardynał Suenens, arcybiskup Malines-Bruxelles, który z uwagą obserwował katolicki Ruch Odnowy w Duchu Świętym w Stanach Zjednoczonych, nawiązał kontakt z powstającymi wspólnotami we Francji. Często rozmawiał z Pierrem Goursat i bardzo interesował się rodzącą się Wspólnotą Emmanuel. Popierał jego dążenia i zachęcał go do patrzenia wciąż dalej i  szerzej. Pierre Goursat spotkał na swojej drodze również kardynała Marty, który służył mu podobną pomocą w rozwijaniu młodej Wspólnoty. Zakorzenienie Wspólnoty w Kościele zostało potwierdzone dekretem Papieskiej Rady do Spraw Świeckich z 8 grudnia 1992 r., w którym uznano, że "jednym z aspektów powołania Wspólnoty Emmanuel jest uczestnictwo w wypełnianiu misji Kościoła we współczesnym świecie".

Kalendarium

  • 1972 - Założenie Wspólnoty Emmanuel
  • 8 grudnia 1982 - Zatwierdzenie Wspólnoty przez Jego Ekscelencję Biskupa Delarue, z Nanterre oraz przez Jego Eminencję Kardynała Lustiger, arcybiskupa Paryża, jak również przez biskupów Marsylii i Aix-En-Provence. Wkrótce ponad 30 biskupów z różnych krajów oficjalnie uznaje Wspólnotę Emmanuel.
  • 8 grudnia 1992 (Uroczystość Niepokalanego Poczęcia) - Papieska Rada do Spraw Świeckich w Rzymie zatwierdza Wspólnotę Emmanuel na 5 lat "ad experimentum".
  • 8 grudnia 1998 - Statuty Wspólnoty Emmanuel zostają ostatecznie zatwierdzone przez Papieską Radę do Spraw Świeckich.

Od 1975 r. członkowie wspólnoty „Emmanuel” pielgrzymują do sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa w Paray-le-Monial.


 

Gdzie jest obecna?

Wspólnota Emmanuel jest dzisiaj obecna w kilkudziesięciu krajach na wszystkich kontynentach. Należy do niej około dziesięciu tysięcy członków, wśród nich także siostry i bracia konsekrowani w celibacie i kapłani. Siedziba Moderatora i Sekretariatu Wspólnoty Emmanuel nadal mieści się na barce „Mont Thabor” przycumowanej na brzegu Sekwany w Paryżu. Na tej barce przez wiele lat (1978-1991) mieszkał Piotr Goursat i na niej zmarł w wieku 77 lat.

W Polsce wspólnota zawiązała się w 1993 r. dzięki Marii Pieńkowskiej. W Polsce Wspólnota liczy obecnie około 500 członków skupionych w kilku ośrodkach (Warszawa, Kraków, Gliwice, Szczecin, Koszalin, Poznań, Lublin, Białogard, Piła, Pleszew, Żnin).

 


Działalność

Wspólnota Emmanuel uczestniczy w apostolskiej misji Kościoła, zarówno lokalnego, jak i powszechnego. Wyraża się to przez prowadzenie parafii i ośrodków ewangelizacyjnych w diecezjach, jak i przez różnego rodzaju inicjatywy apostolskie na całym świecie.

Międzynarodowe Szkoły Ewangelizacji funkcjonują w Paray-le-Monial (Francja), Altötting (Niemcy), Manili (Filipiny) i w Rzymie. Szkoły te przyjmują studentów różnych narodowości na okres dziewięciu miesięcy. W różnych krajach organizowane są również szkoły misyjne, w których młodzież spotyka się wieczorami raz w tygodniu, a także podczas kilku weekendów formacyjnych. Na całym świecie funkcjonuje ponad sto takich szkół.

Najbardziej widoczna aktywność zwykłych członków Wspólnoty to ewangelizacja uliczna. Odbywa się ona we współpracy proboszczem danej parafii. Polega na zapraszaniu przechodniów do kościoła, gdzie trwa cicha adoracja. Część uczestników ewangelizacji modli się i śpiewa na ulicy. Inni zapraszają spotkanych ludzi do wnętrza kościoła, aby przedstawiali Jezusowi obecnemu w Najświętszym Sakramencie swoje intencje.

Na zaproszenie i we współpracy z miejscowymi biskupami Wspólnota Emmanuel organizowała Międzynarodowe Kongresy Nowej Ewangelizacji w europejskich metropoliach. Pierwszy z nich miał miejsce w 2003 r. w Wiedniu. Kolejne odbyły się w Paryżu (2004), Lizbonie (2005), Brukseli (2006) i Budapeszcie (2007). Włączały się w nie parafie oraz inne wspólnoty, stowarzyszenia i ruchy.

Wspólnota uczestniczy w przygotowaniu Światowych Dni Młodzieży, a także w organizacji równoległych spotkań dla młodych, którzy nie mogą wyjechać w daleką podróż.

 


 

Miłość i Prawda - Rekolekcje dla małżeństw

 
Rekolekcje „
Miłość i Prawda” są formą zaangażowania Wspólnoty Emmanuel w duchową formację par małżeńskich, rodzin, narzeczonych i osób, które z różnych powodów życiowych, samotnie wychowują dzieci. Rekolekcje te są próbą odpowiedzi na postępujący w różnych krajach świata kryzys małżeństwa i rodziny, wzrastającą liczbę rozwodów, rosnącą liczbę dzieci narodzonych poza małżeństwem.

Cykl spotkań „Miłość i Prawda” obejmuje trzy weekendy:

Weekend I - Bóg kocha każde małżeństwo i pomaga w jego odnowie.

Weekend II - Porozumienie między małżonkami odkrycie różnic i dopełnień.

Weekend III - Wychowanie i kształtowanie dzieci, rodzina a otwarcie na świat.

Zwykle spotkanie odbywa się poza miejscem zamieszkania, z dala od codziennych obowiązków i pozwala przeżyć ten czas wspólnie z mężem czy żoną. Małżeństwa, które przyjeżdżają na weekend z dziećmi, mają zapewnioną opiekę do dzieci.

Fidesco – misje

W 1981 roku na prośbę biskupów Afryki zostało założone stowarzyszenie misyjne “Fidesco”, aby służyć pomocą w rozwoju wspólnot lokalnych w krajach Trzeciego Świata. Działa w licznych krajach Afryki, a także w Ameryce Południowej i krajach Dalekiego Wschodu. Przygotowuje woluntariuszy do pracy misyjnej, wykorzystując ich kompetencje zawodowe oraz zapał ewangelizacyjny.

Więcej na:

 http://www.fidesco.pl/


 

Linki

 http://www.emmanuel.info/   - strona ogólnoświatowa

 http://www.emmanuel.info.pl/  - strona polska

 http://poludnie.emmanuel.info.pl/ - strona polski poludniowej

Nasze galerie

GALERIE

Opłatek - 12 st...
Opłatek - 12 st...